Noordoost Twente

‘De meeste tijd is tot nu gaan zitten in het opstellen van plannen,’ legt het viertal uit. ‘Het is een kwestie van nauwkeurig programmeren en natuurlijk er voor zorgen dat er passende projecten bij die programma’s komen. We kunnen nu langzamerhand wel stellen dat we inhoudelijk rond zijn tot het jaar 2013, nu is het zaak uit te leggen wat we voor ogen hebben en mensen daarvoor enthousiast te maken. Het pallet dat we aan kunnen bieden is vrij groot, en daarom begint alles met het contact leggen met de inwoners van het gebied. Stimuleren, faciliteren en enthousiasmeren zijn daarbij de sleutelwoorden.’

Resultaten

De aanjagers benadrukken dat het niet de bedoeling is dat zij zelf letterlijk de schop ter hand nemen. ‘Voor ons is het zaak resultaten te laten zien. Dat is het belangrijkste, maar tevens ook het moeilijkste. We zullen kansen moeten opzoeken en daar iets mee doen. Een goed voorbeeld is het traject landschapsonderhoud in combinatie met de benutting van het snoeihout dat daarbij beschikbaar komt.

Een van de kenmerkende kwaliteiten van Noordoost Twente vormen de fraaie houtwallen, die oorspronkelijk bedoeld waren als veekering. Die moeten behouden blijven, maar ook onderhouden worden. Het biomassaproject is bedoeld om het vrijkomende snoeihout van de houtwallen te verwerken tot een product dat gebruikt kan worden voor de verwarming. Daarmee is een fikse investering gemoeid, maar we zouden het toch dolgraag gerealiseerd zien in het gebied Noordoost Twente. Een van de problemen die nog opgelost moeten worden is dat van de logistiek. Hoe krijg je het snoeihout uit een groot gebied zo efficiënt mogelijk naar de verwerkingsmachine? Vragen waarvoor we de komende tijd een oplossing moeten vinden.‘

Behoud door ontwikkeling. Voor de aanjagers is dat motto meer dan een loze kreet. ‘Het gaat wel degelijk om de economie van deze streek, waarbij de sociale component niet uit het oog verloren mag worden. Als je bevordert dat de wandel- en fietspaden worden uitgebreid en verbeterd, investeer je indirect in de toeristische sector die voor Noordoost-Twente uiterst belangrijk is. Datzelfde geldt voor het (anders) benutten van bestaande gebouwen. Denk maar eens aan de mogelijkheden die boerenbedrijven hebben. Voorbeelden te over inmiddels op dat gebied. De zorgboerderijen, waar mensen tot rust kunnen komen of waar gehandicapten werkzaamheden kunnen verrichten, groeien in aantal. Datzelfde geldt voor activiteiten als het kamperen bij de boer en vormen van kleine ambachtelijke bedrijvigheid.’

Lastig

De aanwijzing tot Nationaal Landschap maakt het de boer niet lastiger zijn werk te doen. ‘Het benadrukt wel dat het hier lastig boeren is,’ geven de aanjagers grif toe. ‘Maar dat was ook voorheen al zo. Er zijn met de komst van het Nationaal Landschap geen nieuwe regels ingevoerd. Overigens dé agrariër bestaat niet meer. Er is sprake van een flinke diversiteit binnen de sector, waaraan nog regelmatig nieuwe facetten worden toegevoegd.’

De aanjagers van Noordoost Twente zijn er klaar voor. Wat hen betreft kan de schop in de grond. ‘We willen graag laten zien wat er allemaal kan, het verhaal van het Nationaal Landschap goed neerzetten, zodat het gaat leven onder de bevolking. Iedereen in deze streek moet het gevoel krijgen: ik woon in een gebied waar het uniek is te wonen en te werken. Dat gebied moet zelf zijn producten laten zien, wij als aanjagers proberen dat te stimuleren.’

In 2020 loopt in principe de termijn af waarbinnen de ontwikkeling van het Nationaal Landschap Noordoost Twente gestalte moet krijgen. Eerder al, in 2013 eindigt het huidige programma. Dat wil echter niet zeggen dat er daarna niets meer gebeurt. ‘Het is in feite een continu proces, waarbij steeds gezocht zal worden naar nieuwe invalshoeken. Aanjagers blijven daarbij nodig, de gemeenten in het gebied zijn per slot van rekening de regisseurs van het Nationaal Landschap.’